A orde dos recursos SI afecta o resultado

Nin o meu cerebro nin a plataforma da UNED somos espazos euclídeos. Non se cumplen as propiedades conmutativa nin asociativa.
Da nada absoluta hai una semana, nalgunhas materias agora aparecen máis de 40 recursos, que o sistema ordena por orde alfabética, sen ningunha pista sobre a xerarquía/preferencia en que os teño que ler/estudar/usar.
Agora xa sei ao que se refiren cando din que estudar na UNED require tempo. O que perdes poñendo en orde a desfeita.

Productes catalans (2 versións)

Copio dous memes que me chegaron hoxe. Obviamente, de distinta procedencia malia que fagan referencia á mesma información.

Des d'ara, els productes fabricats a Catalunya tindran un número propi en els codis de barres, i proporcionaran un índex diferenciat del de la resta d'Espanya.
Recorda, dons: compra productes catalans, i així l'IVA que pagaràs es quedarà tot a Catalunya.
Codi de barres 15: Producte català
Codi de barres 84: Producte espanyol
Segons el noe Estatut, l'IVA que es genera per la venda de PRODUCTES FABRICATS A CATALUNYA és del 100% PER A LES ARQUES CATALANES.

Comparade con estoutro:

Para el que le interese. El empresario catalán Atur Carulla se declara absolutamente independentista y está encantado de que los españoles no le compren sus marcas, que son:

• Gallina Blanca
• El Pavo
• Bicentury
• Mont-Ferrant

Y si os da por la comida basura estas son sus marcas:

• Pans & Company
• Dehesa Santa María
• Bocatta
• Fresc Co
• Pollo Campero
• Loga das sopas

Y si teneis mascotas las marcas pro-indepenencia son las de: Affinity

Pues ya lo sabeis, cada uno que contribuya como quiera con la causa. Empresas a favor de la independencia catalana:

• Casa Tarradellas
• Gallina Blanca
• Cola Cao
• Cuétara
• La Piara
• Nocilla
• Granja San Francisco
• Phoskitos
• Bocadelia
• Paladín
• Okey
• Mesura
• Pez

PÁSALO!! GRACIAS CATALANES POR PORNÉRNOSLO FÁCIL

CÓDIGO DE BARRAS 84 SIIIIII 15 NOOOOOO

Atencion!!!, Bosque Verde de Mercadona es Persan y esta es una empresa Andaluza (Sevilla)

Nos lo ponen bien fácil: El Código 15 la "NIÑA BONITA CATALANA"(...) Recuerda y mira bien debajo de los códigos de barras, no sea que te equivoques y compres productos catalanes, que el IVA que pagas se quedará todo en Cataluña y no contribuirán al resto de España ni siquiera con un céntimo.

Código de barras; 84 Producto español ¡¡¡OK!!!

Código de barras: 15 Producto catalán ¡¡¡Que lo compren ellos!!!

Estes memes levan circulando desde o 2010, e son falsos. En primeiro lugar, o IVE xenérase onde se faga a transacción e non onde se fabrique un produto. Se mercas no teu barrio, o supermercado aboará o IVE en función de onde esté ubicada a empresa. Os únicos que contribuirían polo tanto ás arcas catalanas son os distribuidores que mercasen directamente da fábrica. Unha distribuidora pode substituir legalmente un código de barras por outro, reetiquetando o produto. Por outra banda, a propia asociación catalana dos códigos de barras indica no seu web que isto non ten aplicación nos produtos de alimentación. Aínda máis: todos os produtos que levan o código 84 xeneran ingresos en Catalunya, xa que iso quere dicir que contrataron a etiquetaxe nunha empresa (a de códigos de barras coa licencia para o 84) cuxa sede está en Barcelona.

e-books en galego?

Case tres anos e medio despois, o proxecto Gutenberg segue ofrecendo só o Catecismo do labrego. Tampouco é que nos outros portais de descargas gratuitas legais de libros abunde a nosa lingua. O Instituto Cervantes ofrece 152 produtos no seu catálogo de Letras Galegas. Nun deles saen reseñadas as que eran en 2008 as principais Bibliotecas Virtuais Galegas. Galaxia e Xerais, como non, columpiándose nos prezos das edicións dixitais.

Edito para engadir un estupendo artículo sobre a dixitalización das librarías. E mais algúns outros links para descargas (gratis ou de pagamento)
http://maos.gal/sitios-onde-descargar-gratis-libros-en-galego-e-portugues/
http://galegobook.blogspot.com.es/
http://www.quedelibros.com/idioma/gallego-1.html
https://www.bubok.es/tienda-libros-bubok/libros-idiomas/gallego
http://iem.gal/component/content/article/42-destacados/1144-libros-dixitais-do-iem-desenvolvendo-o-nobelo-abre-unha-nova-iniciativa-editorial-

Chama a atención que o proxecto Bivir da Asociación de Tradutores Galegos, de editar e distribuir gratuitamente grandes clásicos libres de dereitos, verquidos ao galego, non teña máis visibilidade. Nos e-books galegos de Amazon non vexo que exista opción de filtrar por editora (tiven que facelo por prezo ascendente).

As bibliotecas da Xunta de Galicia e provincial da Coruña tamén teñen préstamo de libros dixitais,

Un espectador vulnerable (polbos nas Cíes)

No programa Efervesciencia do pasado domingo, chamoume a atención a presentación do vídeo do proxecto Cefaparques do CSIC, unha investigación sobre os cefalópodos que se explotan comercialmente no noso país. Das máis de 180 horas de filmación en alta definición, condensaron as imaxes nunha espectacular reportaxe.

Libros e historia, ou historia e libros

Onte trasnoitei por mor do aniversario dun amigo, e tomámoslle a penúltima nun local ecléctico que usa como ornamentación pilas de libros vellos. Unha presada delas foran manuais escolares dun tal Rafael, estudante de bacharelato nos anos 40. Aínda estaba polo medio a chuleta dos reis godos.

Non sei se procedería da mesma biblioteca unha novela, "Las horas contadas", de Carmen de Icaza. O libro é unha primeira edición, en estado farrapento. 

O interese que tiña para min é o personaxe da autora. Tiven ocasión hai anos de ler varias obras de Ángela Cenarro sobre o Auxilio Social, un modelo asistencial inspirado da Alemaña nazi. Carmen de Icaza foi Secretaria Xeral desta institución de caridade falanxista durante 18 anos, e presidía a súa Oficina Central de Propaganda. Dela partiu a orde de que nunca se entregase un bolo de pan sequera sen que un fotógrafo retratase a acción. Sabía que o importante non era facer o ben, senon levar o mérito. Política que por certo segue vixente entre salvapatrias de todas as cores. A Carmen de Icaza valeulle numerosas recompensas do réxime de Franco, incluido o título de baronesa.

Ofrendas lucenses

Quen defende "unha tradición centenaria que nos unifica como pobo" son os mesmos que negan  a nosa identidade como nación. Pero imaxinemos que certamente os galegos e galegas tivésemos unha obriga ritual coa catedral de Lugo.

 A Ofrenda ante o Sacramento de Lugo é un acto de vasalaxe, propio do contexto no que se fundou. Baséase nunha promesa de obediencia a cambio de protección.

O alcalde que presenta a ofrenda faino como delegado rexio. Poderíase aducir que o primeiro que se safa do seu deber ante a Igrexa é o rei de Galiza (nesta altura, algún borbónido). Suponse que no seu lugar interveñen os representantes do Reino. Se ben no século XVII estes eran os rexedores das sete capitais, segundo a lexislación actualmente en vigor esas competencias tenas o presidente da Xunta de Galicia, Núñez Feijoo. Outro que se "escaquea". Pero o langrán/herexe é Martiño Noriega.

Canto ao argumento da antigüidade do compromiso (uns centos de anos), vou reivindicar unha tradición milenaria. Desde a fundación de Lucus, o oferente ante os deuses no nome da cidadadanía era o Pontifex. O significado etimolóxico dese título é o "construtor de pontes". Ese alto cargo político e relixioso era o responsable da dirección dos rituais orientados a obteren o favor dos deuses para o pobo.

Non me negarán que, consecuentemente, a portavocía relixiosa lle corresponde a Pepiño Blanco.

Que se vexa o galego

Que se vexa o galego!

Nova lei do IVE para contidos dixitais contribúe ao monopolio de Amazon

Coa idea de facer que Amazon pague en cada país da Unión Europea o IVE que lle corresponde a cada comprador segundo onde resida, entra en vigor a partir do 1 de Xaneiro unha nova normativa. En teoría, faise a petición dos minoristas europeos que se queixaban da competencia desleal por parte dunha empresa centralizada en Luxemburgo, a que só se lle gravaba cun 3%.
Na práctica, está a se favorecer o monopolio de Amazon respecto das pequenas distribuidoras. Varios autores aos que lles compraba directamente documentos en pdf acaban de anunciar que deixarán de vender a clientes europeos, xa que non poden asumir o papeleo de se dar de alta en cada estado da UE para pagar trimestralmente o IVE de cada un. Ou sexa, que haberá que pasar polo aro de Amazon, que si ten loxística para iso.

Edito para engadir o enlace dun artículo que o explica mellor ca min:
http://jmalarcon.es/post/El-IVA-en-2015-un-palo-mas-en-la-rueda-de-los-emprendedores-digitales.aspx

http://www.tecnoxplora.com/empresas/amazon-cobrara-iva-cuando-compres-ebook-pero-2015_2014021300343.html

http://www.actualidadeditorial.com/europa-iva-ebooks-nueva-directiva/

http://conexion.publidisa.com/2012/07/18/la-subida-del-iva-destroza-la-estrategia-editorial-de-vender-e-books%C2%B4mas-baratos/

 http://cultura.elpais.com/cultura/2014/06/26/babelia/1403785056_602371.html

Lego

Chegoume ao correo unha campaña de Greenpeace para reclamarlle á empresa LEGO que deixe de promocionar nos seus xoguetes a imaxe da petroleira Shell, a causa dos proxectos de prospección no Ártico. Como se o de Shell non viñese de atrás, co mangoneo que se trae en África Occidental, por exemplo.

O motivo deste post, porén, é outro. LEGO non é o que era. Fiquei horrorizada este Nadal, cando procuraba agasallos para a familia. Os seus produtos favorecen cada vez mais o sexismo, con kits de castelos/princesas en caixas rosa para as nenas, kits de exploradores e bombeiros para os nenos, en caixas azuis. Mirando a sua web o primeiro que destacan son as comercialadas baseadas en películas e videoxogos de imaxe propietaria, instando ao consumismo. Nada que eu queira fomentar nas próximas xeracións.

De tradutores automáticos na prensa galega (2)

Despois do da Padiola Parker_Bowles no Faro de Vigo, entra a concurso a alerta meteorolóxica en Galiciae. Será consecuencia da denuncia que @prolinguagalega fai da recomendación da RAE a propósito da dobre toponimia?

A ver se dou cunha versión galega do Google Earth que dea localizado a vila de Agarimo (ou Tenderness en versión inglesa). Na que teño instalada sáeme como Cariño.

Lume e santuarios

 ANTES:

DESPOIS:

Estarrecida quedo polos comentarios na rede de quen é indiferente á destrución dun santuario.
Non é unha perda para Rouco ou a Conferencia Episcopal. Quen quedan orfos son os mariñeiros que o tiñan como referente, e que penduraran por toda a igrexa centos de maquetas dos seus barcos.

E que se o un obxecto de grande valor artística ten ademáis, significado relixioso? Ou é que hai que desprezar iconas como a Venus de Willendorf, Stonehenge, o Partenón, a catedral de Santiago, as Inmaculadas de Murillo, as misas de Bach, o Requiem de Mozart, a Capela Sixtina e tantos milleiros de creacións concibidas por devotos dun culto ou outro?

Sexo gratis? Non todo é o que parece...

Un marketing de gusto... dubidoso. Cartaz visto en Santa Cruz.

Imaxe desde a rúa:

Primeiro plano:

Sempre

(vía @eldiarioes @maria_yanez )

De tradutores automáticos na prensa "galega"

(Vía @ferbirkin)

Manifestos

A favor dun medio rural galego vivo, e por un aproveitamento sustentable dos recursos xeolóxicos.
Amén.

Pesos a peseta

Cando era estudante, non lonxe do campus había unha cabina de teléfonos algo especial. Cando a primeira moeda que introducías era un peso (5 pesetas das de antes, para os que naceron co euro), calquera outra moeda que meteses posteriormente quedaba rexistrada pero era devolta polo aparato. Poñamos por caso, insertabas primeiro un peso e despois cen pesetas, devolvíache a moeda de cen pero marcaba cento cinco.
As reas para chamar desde alí eran bastante impresionantes. As fins de semana usábamola sobre todo galegos e canarios, os que tiñamos peores comunicacións para volvermos coa familia por un par de días.
Sempre tiven curiosidade por saber por que a compañía non detectou a anomalía, tendo en conta que ao retirar a caixa dos cartos non debían deixar de notar que só tivese moedas de peso.
As conciencias dos usuarios quedaban confortadas co pensamento que, tendo en conta os moitos cartos que esas máquinas comían polo concepto de redondeo e non devolución das voltas, era de xustiza que por unha vez a tecnoloxía estivese ao noso favor.
Por iso eu son das poucas que non vou rir da credulidade dos canarios.

A Xunta e Microsoft

A Xunta gastará en licenzas de Microsoft ata 1,9 millóns ao ano, o que non dí a nova é que habemos de ter que gastar os cidadáns en software propietario para acceder aos servizos da administración.

 

Mulleres corruptoras

El miedo en el siglo XVIII era que la literatura acabara en manos de las mujeres, no que las mujeres tomaran el poder. El hombre no tenía miedo tanto a la emancipación femenina a través de la lectura como a la degradación de la cultura a cargo de las mujeres.
http://www.eldiario.es/Kafka/miedo-XVIII-literatura-acabara-mujeres_0_103240584.html


(O subliñado é meu)





Non como na Idade Media.

 

Four Horsemen

Hoxe, na canle Odisea, vin unha parte da reportaxe traducida como "Los cuatro jinetes del Apocalipsis", unha denuncia sobre o significado da crise por parte de 23 expertos entre os que están Stiglitz, Chomsky, etc.
Eis o trailer (en inglés):

Galiza non se vende... e o seu ouro?

Non hai rúa (céntrica ou non) que se salve... hainos mesmo grapados nas árbores dos recantos máis remotos. Mércase ouro.
E o que non se dea mercado, pénsano extraer a ceo aberto, poluindo con mercurio e cianuro bisbarras enteiras. En Extremadura, Salave (Asturies) ou Corcoesto (Bergantiños). As multinacionais non paran de procurar o máximo rédito a toda costa.
En Portugal as minas auríferas seguen a dar beneficio, pero como recurso turístico.